Ruido

Op veler verzoek zijn de kleuren weer aangepast!

 

Veel lees plezier!

 

Feel free om te reageren: vragen, opmerkingen, spreuken, leusen, reacties, commentaar, of wat je ook maar kwijt wil is altijd welkom!

 

Soms....

Soms, heel soms lijk je echt even hier te zijn, door een voorwerp, een geur, een liedje, door woorden…. Een herinnering. Zo ook vanavond.
Mijn gevoel is in de war, ik kan niet kiezen tussen verdriet of geluk… verdriet door het gemis, het waarom, de leegte. Geluk door de mooie herinneringen, de grapjes, de dingen, door jou ooit echt in mijn leven…..

 

De gedachten ook geluk te voelen naast verdriet is mooi en maakt me alleen maar gelukkiger en tegelijkertijd voel ik nu tranen over mijn wangen….

 

Soms heel soms ben je echt even hier

 

Eindelijk?!

he he eindelijk staan mijn foto's van Planete Sauvage op Hyves.
Laatste stap in het afsluiten van de perionde daar?? nee hoor dat nog niet: Ik verwacht nog een  rekening en geld.... Maar ik kan wel zeggen dat het meeste achter de rug is.

Spijt van?? Nee geen seconde! Ik kon me dan niet vinden in de manier van werken, ik heb leuke mensen leren kennen en leuke dingen gedaan! Ik ben een ervaring rijker en ervaringen hoe leerzaam ook zijn nou eenmaal niet altijd wat je hoopt of verwacht.

Zin in wat nieuws?? ALTIJD!!! maar nu even niet, later, als ik groot ben!! of als er iets mijn pad kruist wat niet kan blijven wachten!

Make every moment count!!

Afgelopen!!

Na lang nadenken en veel overleg had ik besloten mijn periode hier in te korten. Ik wilde ze hier nog graag helpen met de grote dingen die eraan zaten te komen en daarna wilde ik, eind maart, toch wel graag naar huis. Een opzegtermijn van 2 maanden best netjes lijkt me!

Gisteren kreeg ik te horen dat ik na mijn vrije dagen 20 t/m 24 februari niet meer terug hoef te komen. Er is geen geld om mij nog 1,5 maand te houden om de nieuwe mensen goed in te kunnen werken………..

Een typerend einde voor een typische periode hier! Jammer dat het zo negatief afgesloten moet worden!

Wordt vast nog wel vervolgd……..

Mis(s) Management

Het is niet jij, het is de rest, MAAR jij werkt zo hard en goed, dat de rest niet weet wat ze moeten en kunnen doen als jij er niet bent…………. (lees ‘de rest’ mijn collega’s die allemaal meer dan een maand vóór mij hier aan het werk waren en dus mij hebben ingewerkt)

Volgens mij sla je als leidinggevende de plank volledig mis als je de hardst werkende persoon op deze manier aanspreekt op zijn werk. Mijn reactie bleef dan ook uit, ik bleef stil en keek mijn bazin vol verwachting aan, maar met honderden vragen en opmerkingen in mijn hoofd. Maar een verdere uitleg bleef even uit. Omdat ik niets vroeg en haar aan bleef kijken besefte ze zich waarschijnlijk (hopelijk) dat het een iet wat rare opmerking was en dat ze waarschijnlijk de verkeerde persoon aansprak, en eigenlijk gewoon de rest een schop onder hun kont zou moeten geven. Ze voegde er ten slotte dan maar aan toe: misschien kun jij ze uitleggen wat en hoe je alles doet.

Uhm?!?! Ja hoor…

Heb ik weer…

Na het werk even boodschappen doen. Lekkere salade, aardappelpuree, worstjes, doperwtjes en worteltjes…. Heerlijke Hollandse maaltijd zeg maar.

Naar huis jas uit, ff spullen opruimen en koken met die handel. Staat alles net lekker op, stopt alle elektriciteit…. Alle stoppen staan nog goed. Mmh even beneden kijken of mijn hoofdschakelaar nog goed staat. Ja ook geen probleem. Nummer 5 staat gewoon op aan. Mmmh… RAAR!!!

Mijn bazin even gebeld, want ja wat nu, mijn Frans is nog niet dusdanig goed dat ik het kan zomaar kan oplossen of regelen. Gelukkig is het verhuurbedrijf tot 7 uur open dus daar kunnen we afspreken. Ik ben iets eerder dus leg in mijn beste Frans uit wat er aan de hand is en wat het probleem is. De mensen slaan druk aan het bellen maar degene die mij moet helpen, tja die is vrij vandaag helaas. Ja heerlijk dan maar wat nu??
Mijn bazin met mij mee naar huis, wij alle stoppen in combinatie met de hoofdschakelaar aan en uit gezet om te kijken of er een een probleem, dan wel een oplossing gaf… helaas!!!

Terug naar het verhuurbedrijf, wat gelukkig om de hoek zit! Die de elektricien bellen ja die kan wel langs komen maar dan zijn de kosten voor mij. Tja heerlijk dan maar goed zonder elektriciteit geen licht, geen warm water geen verwarming…. Mhh en zo warm is het momenteel niet eigenlijk! De elektricien had nog wat mogelijkheden die we konden uitproberen als dat niets werd kwam hij wel langs.

Zo gezegd zo gedaan. De onderburen ook even gevraagd of we iets bij hun mochten uit proberen maar alles werkte hetzelfde. De schakelaar van appartement 5 (mijn huissie) en van de onderburen doen het zelfde, er lijkt dus niets aan de hand.

We kijken nog eens goed naar alle hoofdschakelaars en zien dat alleen de schakelaar van appartement 4 helemaal uitstaat… mmmh zou dat het zijn?? Tja, je wil ook niet zomaar je buren zonder stroom zetten?! Maar ja als het goed is zitten ze dat op dit moment al?! Dus toch maar proberen, schakelaar 4 resetten en ja hoor ik heb weer elektriciteit! Sorry buren van we die hoofdschakelaar dan wel nummer 5 is… sorry dat we jullie met, zonder, met, zonder, met, zonder, met, zonder, met, zonder stroom hebben gezet….

Goed nu de elektricien nog afbellen want anders staat hij zo op de stoep en moeten we ook nog betalen… bijna een half uur laten is het klaar! Pfff heerlijk is het!
Maar terwijl ik dit zit te typen gaat mijn bel…. Oh oh toch nog de elektricien?? Ja hoor, telefoontje is niet doorgegeven. Wederom in mijn beste Frans uitgelegd dat het probleem opgelost is en dat we al bijna een half uur geleden hiervoor gebeld hebben. Sjemig ik ga me hier al bijna redden joh!

Maar ja nu nog eten, mijn zin in koken is wel weg en mijn eten al verpietert! creatief met sla en brood dan maar!

Je dois faire pipi!!!!!!!

O en niet zo’n beetje ook!!!

Vandaag besloten lekker naar Pornic te rijden om daar heerlijk van het zonnetje en de kou tegelijkertijd te genieten. Nog even naar de wc voor ik weg ga. Dan ff pinnen en naar de auto, uhm nee toch nog maar ff plassen. Tja de bijwerkingen van een van mijn medicijnen voor mijn voorhoofdsholteontsteking is PLASSEN!!!??!?!

Goed twee keer plassen in 10 minuten moet goed zijn. Spullen gepakt en in de auto gestapt. Pornic is een klein half uurtje rijden dus daar ben je zo. Halverwege de route moest ik al weer passen. Balen want daar waar ik eigenlijk wilde parkeren is geen toilet, nou ja dan maar door rijden naar het strandje met de toiletten. Zowaar in een keer gevonden, sjemig wat goed. Blijken de toiletten dicht, shitshitterdeshitshit, doorlopen naar het volgende strandje of terug richting die kroeg? Mmmh wat is dichterbij. Doorlopen maar. Daar aangekomen… de toiletten ook dicht en het restaurant daar…. Ook!!! O jee ondertussen al dik 30 minuten aan het lopen. Kramp in mijn blaas, in mijn nieren, mijn urinewegen, mijn nierbekkens en al het andere mogelijke. Toch maar terug naar de kroeg dan, hopen dat die open is. De tijd tikt door en mijn kramp ook. Ondertussen wil ik het ook best ergens in een hoekje doen of een steegje, achter een bosje of waar dan ook maar helaas zijn zulke plekjes hier niet te vinden. Voor kleine kinderen is dat altijd een makkie. Even optillen billen omhoog en plassen maar. Met die kont van mij is dat ietsiepietsie moeilijker!! Daarnaast lopen hier continue mensen, dus niet echt een optie helaas. Dus zoekend verder maar tegelijkertijd toch proberen te genieten want het is hier zo mooi!! Aaaaaaaaa daar is de kroeg aan de kust!

Ja open!! Kom ik binnen, krijg ik te horen dat het geen kroeg is, dat het een restaurant is dat er niets mag drinken alleen als ik ook eet….

Uhm maar uhm ik moet uhm…. Nee mevrouw de kroeg is 5 meter verder………… 5 meter?! Prima hartelijk bedankt en niet tot ziens

Oooooooooooooooooooooh wat is 5 meter een boel als je op knappen staat!!! Maar wat is het uiteindelijk vinden van een toilet dan heerlijk!!

Daarna genoten van een heerlijke kop warme chocolade en het uitzicht op de zee en de zon. Om vervolgens na 2 uur lopen en zoeken naar een toilet echt te gaan genieten van de kust! Heerlijk hier!!!

 

 

Snot…………

Snot, in mijn hoofd, in mijn oren, boven mijn ogen, in mijn wangen, in mijn neus, boven mijn kaken, achter mijn ogen, in mijn voorhoofd……………… overal lijkt het te zitten!!! Snot!

Van die groenige, gelige, oranjige SNOT. Veel snot, vervelend snot! Het gaat niet weg het vind het fijn bij mij maar ik ben er helemaal klaar mee!! Dus vandaag weer ff langs de dokter geweest voor een tweede kuur pillen om van die ontsteking af te komen. Volgens de dokter volkomen onmogelijk dat het er nog zat na die eerste kuur…………… maar helaas had ik wel gelijk, dus nieuwe kuur.

O ja mevrouw als u deze gaat nemen kunt u wel bijverschijnselen krijgen…. U kunt er ziek van worden! Pffffffffffffffff voel me al ziek genoeg met al dat snot!

Keuzes

Dat ik momenteel in Frankrijk zit, dat is iedereen wel duidelijk. Dat het niet helemaal is wat ik verwachte of hoopte, dat is ook duidelijk. Maar omdat er zoveel vragen zijn toch maar een kleine uitleg.

Ik zit voor 10 maanden in Frankrijk, voor mijn werk. Nou is de manier van werken hier dusdanig anders dat ik daar ontzettend aan moet wennen. Daarnaast is het een manier van werken die zo anders is dat ik er misschien eigenlijk helemaal niet aan WIL wennen. Dat is best moeilijk als je ergens werkt. Anders is niet perse slecht dus ik doe mijn best de positieve kanten ervan te vinden, te kijken waarom op deze manier gewerkt wordt en stel er ook regelmatig vragen bij. Er wordt naar geluisterd, er komt zelfs een antwoord, al is het antwoord vaak verdedigend. Tja Fransen he! Hun manier is goed, zoals zij werken, zo hoort het en spreek je baas niet tegen want dat hoort niet! Ja helaas pindakaas maar daar ben ik hier voor. Ik ben er om te helpen, te steunen, er zelf wat van te leren, de fransen misschien wat te leren en daar hoort een beetje tegengas heen en weer nou eenmaal bij.
Daarnaast is Frankrijk niet helemaal mijn land en zijn de Fransen niet helemaal mijn mensen (no offence!) . De gewoontes, het eten, de manier van omgaan met elkaar… Nee! Doe mij dan maar gewoon domme Hollanders! Lekker volk dat we zijn!

Het valt me zwaarder dan verwacht, ik keek hier erg naar uit, maar heb er erg moeite mee. Zonder te willen zeuren of negatief te zijn verlang ik erg naar mijn “eigen dingen”.
Van diverse mensen heb ik tips gekregen, van ‘hou vol’ tot ‘kom naar huis idioot, wat doe je daar nog!’ Van ‘blijf positief’ tot ‘joh laat lekker zitten’. Maar niet een heeft voor een keuze gezorgd.

Soms voelt het alsof ik de keuze om te blijven of terug te gaan NU moet maken en soms denk ik, ik laat het even varen, kijken waar het schip strand.

Want kiezen om door te gaan kan betekenen dat het zwaar blijft gaan, ik mijn eigen dingen blijf missen, maar na 10 maanden wel kan zeggen, nou ik heb het volgehouden!! Of ik er nou beter van geworden ben of niet. Dat ik wel nieuwe mensen en nieuwe manieren heb leren kennen, en nieuw land een nieuwe taal nieuwe gewoontes en een nieuwe ik.  Kiezen om te stoppen zou betekenen dat ik opgeef, dat ik niet volhoud, dat ik mezelf en anderen misschien teleurstel of niet aan verwachtingen voldoe, maar dat ik wel voor mijn eigen geluk kies. Dat ik het belangrijker vind om me nu goed te voelen bij wat ik doe en met wie dan dat ik het volhoud. En dat ik het voor lief neem dat ik de taal, de gebruiken, het land en dergelijke niet verder leer kennen.

Ja, dit was mijn wens, mijn droom en ja dat is het nog steeds. Maar misschien is dit gewoon niet de plaats en de tijd om hem te verwezenlijken. Misschien komen er andere mogelijkheden op mijn pad. Andere kansen! Misschien ook niet.

Tja een moeilijke keuze, een keuze die je niet maakt over een nacht ijs, nou vriest het al even dus dat scheelt. Maar zonder gekheid, een keuze die me bezighoud, die me wakker houdt en scherp houdt. Want wat is nou eigenlijk werkelijk belangrijk, waar hecht je waarde aan.

Goede voornemens

Ik doe er al een hele tijd niet meer aan, ik heb er nog maar een, genieten van alles wat ik doe. Nou kom ik er eigenlijk nu pas achter dat ik helemaal niet ECHT geniet van alles wat ik doe, nee dat kan nog veel beter, veel meer en veel intenser. Genieten van koken in je eigen huis, van heerlijk fietsen langs het water naar mijn werk, thee drinken bij vrienden, werken met gekke collega’s, shoppen met vriendlief, dromen van vakanties die misschien wel nooit plaats gaan vinden, knuffelen met de katten op de bank, wakker worden met de zon door de gordijnen, het gevoel nadat je net je hele huis hebt schoongemaakt, sneeuw op de boomtoppen, filmpje kijken op de bank, thee als het koud is of een biertje als het heet is, de geur van de zon in je huid, chocolade……………… genoeg om van gewoon lekker van te genieten met elke zenuw, elke spier, elke cel in je hele lijf!

Gelukkig Nieuwjaar, dat je maar erg gelukkig mag worden, dat het jaar je maar veel te bieden heeft, dat er maar veel op je pad komt, dat je dit… of dat je dat…. We wensen elkaar altijd van alles maar mijn tante wenste ons eigenlijk het mooiste, iets leuks, gewoons, liefs, gezonds, fijns enzo! Geweldig toch elkaar iets gewoons wensen, want genieten van iets gewoons is zo mooi! Als we het ons maar vaker zouden beseffen!

Dus….. GENIET!

 

Opbeurende woorden

Vandaag kreeg ik de meest opbeurende woorden te horen die je maar kan wensen als je voor een aantal maanden in het buitenland zit!

“ Emigreren, want dat is toch een beetje wat jij hier doet, is niet gemakkelijk. Iedereen vergeet altijd te vertellen dat de eerste 6 maanden verschrikkelijk zijn. Je gaat door een diep dal en zal je op alle punten verschrikkelijk moeten aanpassen. Pas achteraf kun je zeggen of het geslaagd is maar eerst wordt het alleen maar erger. Uiteindelijk kom je wel uit het dal maar niet in een keer goed, en misschien wel nooit helemaal bovenin, maar dat weet je pas achteraf. Voor nu is het een avontuur dat eerst alleen maar slechter zal worden. Maar je moet het minstens dat half jaar geven, eigenlijk een jaar want dan weet je pas of het iets wordt.” 

Na deze woorden wilde ik het liefs mijn auto pakken en naar huis rijden. Ik voelde me een enorme kneus die geen avontuur aan kan omdat ik me niet 6 maanden in een dal wil bevinden. Als het volgens plan gaat, blijf ik hier 10 maanden, dat betekend dat ik meer dan 66% van de tijd in een dal zal zitten!! Pff ik dacht het niet! Bedankt voor deze opbeurende woorden!

Zelf zie ik het heel anders. Ik heb een toch maar wel dit besluit genomen, mijn kansen gezien en gegrepen, ik heb mijn spullen gepakt en ben gegaan, ik ben meteen op mijn bek gegaan maar opgestaan, ik tegen de muur opgelopen maar de deur opgezocht. Dat het tegen valt dat kan altijd, misschien waren mijn verwachtingen te hoog, of misschien is het gewoon niet meer dan dit. Maar ik zet door probeer er toch wat van te maken er uit te halen wat er in zit en misschien zeg ik wel eerder dat het klaar is en dat het genoeg is maar ook dat kan gebeuren. Maar dan kies ik daar zelf voor, zodat ik straks echt trots kan zeggen, gedaan, gegaan, geprobeerd, tegengevallen, doorgezet en misschien wel eerder afgehaakt maar veel geleerd!

Maar voor nu zit ik nog steeds hier in mijn opbeurende “ dal” in La France en voorlopig zit ik hier ook nog wel even! Trots te zijn op mezelf en mijn lief!

Oeps!

Nu ik in mijn eigen huisje woon, parkeer ik op de parkeer plaats nog geen 100 meter van mijn huis. Ideaal, lekker makkelijk parkeren! ‘S morgens rij ik zo weg en ’s avonds is er plek zat om zo weer te parkeren. Zo ook donderdag, al was het dit keer wel erg leeg, maar ach dat kan gebeuren, Toch?!

Toen ik vrijdag morgen aankwam bij mijn auto stond hij klem tussen de paprika’s, tomaten en sla aan de ene kant en de kippenbouten en vleugels aan de nadere kant….. OEPS!!!

In eerste instantie begon de groentevrouw in het Frans Blahblahblah… geen idee wat ze zei! Dus ik met handen en voeten uitleggen dat het echt niet snap maar dat ik niet Frans ben en het echt niet wist dat er markt zou zijn.

Gelukkig had ik 3 cm over aan de voorkant en 5 aan de achterkant om te draaien?! Probeer maar eens te draaien als een Franse marktvrouw achter, voor en naast je staat te roepen wat je moet doen… IN HET FRANS!!!

Na 100 x keer steken verschoof ze haar parasol 5 cm en kon ik gemakkelijk wegrijden, had ze dat niet eerder kunnen doen?!?!

Pfff Note to myself: nooit meer daar parkeren op donderdag! Niet vergeten!!!

Sorry i'm a dick late

HUH?!?! dat moeten die fransen gedacht hebben toen mijn collega uit Zweden iets te laat bin nen kwam op een vergadering en zich netjes probeerde te veronschuldigen. Hij zei " pardon je arive a bit retarde" en met bit bedoelde hij eigenlijk un petit peu en laat bit in het frans nou penis betekenen, of iets in die geest. Toen hij de gechoqueerde gezichten van de directeur en de kantoor medewerkers en de bijna proestende gezichten van de directe collega's zag bedacht hij zich wat hij gezegd had en zei hij zo onschuldig mogelijk 'o sorry did i say something wrong? i mean to say sorry i'm a bit late'.
Heerlijk die rare versprekingen, er zullen er vast nog veel volgen want denken in het Nederlands (of zweeds), spreken in het engels en frans proberen te begrijpen zorgt wel eens voor kortsluiting en leuke mengelingen!

 

No no sur le mer!!

Zaterdagavond laatste avondje met mijn vriendje! Samen lekker gaan eten in Pornic, of Porn-Ik zoals mijn collegae zouden zeggen! Porn-Ik een leuk klein vissersplaatsje met heerlijke visrestaurants. Dus wij wilden daar wel eens een heerlijk vis gerecht proberen.  Ik had een koude schotel met werkelijk waar elk soort schelp- en schaaldier dat je maar vlak voor de kust van Porn-Ik kan vinden: kreeftjes, garnalen, grote hoorntjes, kleine hoorntjes, oesters (blehg! Hap zoute snot, ja ik heb het echt geprobeerd maar nee niet aan mij besteed!!!), mosselen, en ook 2 soorten nog dichte schelpen. Dicht betekend levend!!! Lang getwijfeld of ik die wel wilde eten maar uiteindelijk mijn moed bij elkaar verzameld. Maar moed was niet het enige wat nodig was. Zo’n  klein schelpje geeft zich niet zomaar gewonnen en doet er werkelijk waar alles aan om zijn huis dicht te houden. Uiteindelijk had ik hem open, tja nu was hij al bijna dood dus moest ik m ook opeten. Als je mosselen niet lekker vind, moet je deze kleine rakkertjes al helemaal niet proberen!! Tenminste niet rauw! Getverderrie!!

De andere 3 lagen daar maar op mijn bord te liggen, een van de 3 opende zijn huisje steeds meer, en lag te zweten op mijn bord. Dus besloot vriendlief dat ze terug de zee in moesten. Dus toen de serveerster de borden kwam halen en ook de 3 schelpen mee wilde nemen zei vriendlief heel vriendelijk in zijn beste Frans, non o sur le mer! De vrouw moest erg lachen en dacht dat hij het toch niet zou doen, maar toen de schelp voor de zoveelste keer zijn huisje opende rende hij naar buiten, naar de haven tegenover het restaurant en gaf ze hun vrijheid terug! De held!! Nu liggen de drie schelpen in de haven te wachten tot het water weer zakt en ze opgepeuzeld kunnen worden door een dikke meeuw, wat een heerlijke vrijheid!

De over de rode druppel die de emmer op de gloeiende plaat volledig uit de hand laat escaleren!

Dat is wel zo’n beetje de omschrijving die je kan geven aan mijn gevoel van de afgelopen dagen, ik kan nog wel veel meer bedenken maar daar wordt het niet vriendelijker van zeg maar!

Donderdag de hele dag bezig geweest met inpakken, alles uitzoeken en  laatste dingen kopen. We waren net de laatste check’s aan het doen. Paspoort; check, laptop; check, alles in de auto; check, tijd om te gaan slapen; check. Toen we gebeld werden met de mededeling dat mijn huis nog niet klaar was, ik moet de eerste twee weken dus in een hotel…. Uhm en al mijn spullen dan?!?! Tja die moesten maar mee naar het hotel, dacht t niet! O ja en of ik zaterdag wel meteen wilde werken, uhm nee dacht het ook niet. Ik heb afgesproken dat ik maandag zou beginnen en dat doe ik dus ook!

Mijn zin was eigenlijk wel weg na dit telefoontje. Na maanden zeuren, pushen, vragen, regelen dacht ik dat nu eindelijk alles wel rond was, maar helaas, weer een tegenslag. Pff, heb ik hier nog wel zin in?? Na een goed gesprek met mijn leidinggevende besloten vol goede moed toch samen met vriendlief naar Frankrijk te rijden. Daar aangekomen geen vriendelijk onthaal, geen ‘how was your trip’ niets, behalve dan de opmerking dat het hotel eigenlijk ook nog niet geregeld was. AAAAAAH!!!

Uiteindelijk was dat redelijk gemakkelijk geregeld maar toch, het was ook weer niet voor elkaar!
Allemaal kleine druppeltjes die de emmer na maanden van voorwerk, ontzettend deden overstromen! Tja je moet er iets voor over hebben om 10 maanden ergens te gaan helpen….

10 Maanden

10 maanden weg.  10 maanden!!  Pfff! 10 maanden alleen slapen, geen voorverwarmde dekens, niet nog even kletsen vlak voor het slapen gaan. 10 maanden niet even op de koffie kunnen bij vrienden en familie. 10 maanden mijn collega’s missen en wennen aan de nieuwe collega’s. 10 maanden lang geen Nederlands kunnen spreken maar me moeten redden in een taal die ik niet spreek.

Waarom wil ik dit ook al weer? Waarom heb ik ook al weer wensen en ambities, dromen en plannen?? Waarom kan ik niet gewoon tevreden zijn met wat ik heb, met wat ik doe en wie ik ben en ken. Waarom moet er altijd meer bij? Waarom ben ik niet een ongedreven grijze muts die genoegen neemt met huisje boompje beestje? Want dat heb ik toch allemaal prima voor elkaar!

Nieuwe uitdagingen, nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe cultuur,  ontwikkelen, groeien. Wat een onzin allemaal! Pfff!

Verder zie ik helemaal niet tegenop hoor, ik heb er zin in, kom maar op, maar zo af en toe…..

De kunst van het niets doen

Niets doen.
Dat is zo makkelijk nog niet, niets doen!

Want wat is nou eigenlijk niets doen? Normaal gesproken als ik een dagje "niets" kan doen, lees ik wat, kijk tv, doe een spelletje op de wii, surf wat over internet, schrijf wat, teken wat, schilder wat, doe wat in de tuin, gewoon heerlijk ontspannen bezig zijn.
Maar dat is dus niet niets doen en ik kan het weten!

Ik moet , omdat mijn hersentjes momenteel in de soep liggen, zoveel mogelijk rust houden, dus niets doen. Nou geloof me niets doen is alles behalve rust gevend. Als ik teveel slaap overdag, spook ik 's nachts. Lezen heeft een heel andere dimentie gekregen nu de letters hebben leren dansen, tv kijken was nog nooit zo vermoeied en hoofdpijn veroorzakend, computerspelletjes idem dito..... je snapt het al, ik moet eigenlijk echt niets doen. Dat is best lekker maar niet 24 uur per dag, zeker niet met mijn energie niveau. "Gelukkig" hebben mijn 'bont en blauwe' hersentjes een rem ingebouwd die ERG duidelijk aangeeft wanneer het tijd is om echt NIETS te doen. 1 uurtje iets doen betekend als snel 3 uurtjes stuk, en stuk is nog erger dan niets doen. Stuk is met de gordijnendicht plat koest af en hopen dat je weer heel wordt. Nee laat me dan maar niets doen. Liggen op je rug, ogen open (dicht mag ook maar dan bestaat het risico dat je in slaap valt en dat is niet niets doen) kijkend naar het niets, letten op niets en denken aan niets.
Dat laatste is toch echt het allermoeilijkste! Mijn hersens zijn ondanks hun pudding-staat net een ratelende typmachine, gelukkig zonder geluid maar helaas met nog al wat haperingen want soms sluiten mijn gedachten helemaal niet op elkaar aan. Of dat nou ligt aan de pudding in mijn hoofd....

Maar goed niets doen dus...ik heb het er maar druk mee!

Wakker worden!

Ik draai me lekker om in mijn warme, zachte dekens. Het is nog donker, toch hoor ik de vogels al fluiten. Misschien moet ik mijn ogen eens open doen, het blijkt helemaal niet meer donker te zijn. Door de kieren bij het raam komt de zon al naar binnen, ik vang zelfs een glimp op van een heldere blauwe hemel. Alweer zo'n dag!!! Nu ben ik echt wakker spring mijn bed uit. Ga lekker naar beneden en zetje een kopje thee. Snel de gordijnen open om de zon binnen te laten komen. Heerlijk. ik nestel me op de bank en geniet van het uitzicht. de zon en de wind lijken samen een spelletje te spelen tussen de veel te vroeg opgekomen sneeuwvlokjes en blauwe druifjes. Heerlijk, het wordt weer zo'n dag!!! te mooi om binnen te blijven dus ik zeg tabee ik ga de zon in! Kijken of ik onderweg de lente tegen het lijf loop!!

Geniet!!!

Frustraties

Dat iets niet lukt, niet kan of dat je iets niet bent wat je graag zou zijn! Frustraties dat ik niet door mijn bult was heen kom, dat ik niet het opruimde type ben dat meteen het huis opruimt na een weekendje feesten, dat ik niet in bad kan omdat het lek is, dat de tijd op de wasmachine nooit klopt, dat ik morgen weer moet werken, dat de glitters niet van mijn hoofd gaan, dat ik niet de nieuwe uri geller ben, dat ik vanavond niet weer de kroeg in kan, dat ik weet dat het vanavond vast WEER heel gezellig is, dat er niets lekkers in huis is, dat....

Maar eigenlijk valt dat allemaal best mee want die bult was daar kan ik prima over heen stappen. Die zooi in de huiskamer zie je heus niet als je hem achter de bank schuift. In bad val ik toch altijd in slaap en dan wordt je wakker in ijskoud water.... brrr!! Of die wasmachine er nou 30 minuten of 36 minuten over doet maakt niet uit want ik heb toch geen zin om de was te doen! Als ik Uri geller was was ik lelijk en vielen alle lepels steeds overal vanaf en gingen alle lampen branden. Die glitters verdwijnen vanzelf wel, ze herinneren me gewoon steeds aan een goed feestje.... feestje o shit daar heb ik zo’n zin in!!! Tja dat ik niet de kroeg in kan, das natuurlijk onzin, alles kan... behalve als het moet want dat kan dus niet!! En niets lekkers in huis, de winkel is om de hoek.... ik ga wat lekkers halen en genieten van mijn overheerlijke frustraties vanuit mijn luie stoel!!

 

Bijna

5 februari 2008

 

Zullen we zo gaan eten? Bijna..... nog een klein biertje! Zullen we zo gaan?? Bijna....... nog één klein biertje!!!  Bijna...... Want gaan eten zou het einde van CaRNaVaL 2008 betekenen en daar ben ik nog niet helemaal klaar voor.... De sfeer is te goed, het bier vloeit rijkelijk, de muziek knalt uit de boxen, iedereen is vrolijk en dronken, de hele kroeg staat te springen, iedereen heeft weer iets raars uit de kast getrokken, er wordt dom ge-ouwehoert en veel gesloert!!!..... HET IS CARNAVAL!!!

Nu weg gaan zou betekenen dat ik weer een heel jaar moet wachten op dit feest, daar ben ik nog niet helemaal klaar voor, dus we gaan bijna naar huis nog een heel klein biertje!!!

Maar nu is het echt afgelopen en het enige wat me nog herinnerd aan het feestgedruis zijn de hardnekkige glitters in mijn haar en op mijn gezicht maar ook de mega bult met was en zooi midden in de huiskamer en de kriebels in mijn beuk.... zo’n zin in Carnaval 2009!!! Verder lijkt het alsof er niets gebeurd is. Mijn spierpijn en brakke maag niet meegeteld. Maar morgen is het echt over met de pret, dan moet er weer gewerkt worden! Maar nu nog even niet, bijna......

 

quarterlife crisis?!

17 dec 2007
ik zit in een levensfase waarin ik denk dat ik nog altijd 18 ben en de wereld nog aanmijn voeten ligt, ondanks dat de wereld regelmatig de harde en vooral tegengestelde werkelijkheid laat zien. Ik wil m niet zien en ben er ook nog helemaal niet klaar voor.
een boel vrienden om me heen gaan trouwen, worden zwanger, krijgen kinderen. ik moet er niet aan denken. ik ben dr echt nog niet klaar voor, ik ben zelf nog een kind.... ik ben nog 18 en de wereld ligt nog aan mijn voeten!
ik moet nog reizen, mensen leren kennen, landen ontdekken, culturen proeven, werken in het buitenland. en dat kan ook nog makkelijk, want ik ben toch nog jong!
er is een naam voor mensen met dit probleem: Quarterlife crisis. maar ik vindt het geen probleem, het is mijn kracht. het geeft me de rust om te genieten van wat ik doe, zonder haast want ik kan het nog wel even blijven doen.als ik strax oud wordt dan ga ik wel iets serieus doen, maar nu?! waarom zou ik? als je 18 ben heb je toch nog alle tijd! dus nee hoor voor mij geen crisis. geen stress over vergane glorie, verloren kansen en afgedankte dromen. ik zit er namelijk nog midden in!